Wednesday, December 06, 2006

DOT COM

Halu peeps - Andito na ang bagong website ko. May domain na ako woohoo :)

Paki-click na lang ito :)

See you :)

Wednesday, November 22, 2006

Ang Bagong Bahay, BOW!

Heto na po ang bagong bahay ng sayote. Isa pa lang ang laman niya. Magsusulat ako pag may oras na hehehe...

ang bagong bahay ng sayote

http://sayotequeen.wordpress.com

Tuesday, November 21, 2006

Lilipat na

Lilipat na po ang sayote sa Wordpress. =)

Monday, November 20, 2006

Bagong Buhay

Hello mga peeps. Kumusta na kayo? Ako, okay lang. Hehehe. Update lang. Alam ko andami ko ng utang sa blog na ito. Busy lang. Busy natutulog hehehe. Anyway, naging busy rin ako sa photoblog ko tapos busy din kunu ako sa pag review sa board.

Pansin niyo bagong layout. Saka ko na lang siguro aayusin to pag talagang may oras na ang lola niyo.

Nakakamiss din pala mag blog... Na-miss ko na ang mga tagasubaybay ng blog na ito. At pati rin mga ayaw ng blog na ito.

Magsusulat pa rin ako siyempre. hehehe.

Congrats pala kay Ginoong Manny Pacquiao sa pagkapanalo niya. Woohooo! Ang galing talaga. Sana pag laki ko, ganun din ako kalakas sumuntok! Ayos!

Thursday, September 28, 2006

Ang update ng Sayote

Malamang may mga nagtaka kung bakit ang tagal kong hindi nag-post. Siguro dahil busy ako, o di kaya, nag-set in na ang tamad-akong-mag-blog syndrome. Pero 60% busy talaga ako. Katatapos lang ng comprehensive exams sa school at nakapasa ako (woohoo!) - graduate na ako talagang talaga (woohooo again). Tapos everyday naman - review for the qualifying exams. Exams na magqua-qualify sa aming kumuha ng board exams. Pero hindi ako pumapasok, dahil nakakatamad and I prefer to study by myself. At isa pa, mukhang malabong kukuha ako ng board this December. Alam niyo naman siguro kung bakit - yang dahil sa leakage na yan, parang isang circus na ang board exam, and dare I say, nursing.

Nakaka-dismaya ang inabot ng leakage nung June 2006 board exams. Nabalitaan ko na inutos na ng Presidente ang pagre-take ng mga nagboard nung June. Hindi ko alam kung pano ako magre-react dito. Dahil yung mga kakilala ko, nakapasa nung June.

Enough about that. Let's talk about the Sayote. (naks)

Malapit na birthday ko. Bukas na. Hehehe. Uuwi sana ako sa Baguio kaso nagbabanta ang bagyong Milenyo at hindi ko pa napapirma ang lintik na clearance na yan. Pano ba naman, ang haba ng pila sa accounting, kulang na lang matulog ako dun para lang mauna sa pila kinabukasan. Pero konting pasensya na lang siguro... Tapos napagalitan pa ako kasi ngayon lang ako nagpapa-pirma ng clearance. Sabi ng teacher ko:

Bakit ngayon ka lang nagpapa-clearance ha. Sabunutan kita diyan eh.


Ayos ang pagkaprofessional ng teacher ko. Humingi ako ng tawad at sinabing:

Ma'am dahil ngayon lang po binigay yung grade ko sa duty.

Wa siya ma-say. Di ko naman kasalanan kung matagal magbigay ng grade ang C.I. di ba. Sabunutan mo ako at... sasabunutan din kita. Hindi joke lang.

Meron na rin gift si nanay. Financial gift. Enough to buy me a new pair of socks. Sabi ko kay nanay, sana hindi na siya nag-abala hehehe. Pero ok lang, it's the thought that counts. Ay napaka-cliche naman niyan.

Malapit na rin ang graduation. October 15. Sabi ng mga classmate ko, maghanap na daw kami ng peerrrfffeecccttt graduation dress. Go na go naman ang sayote. Pero may kasya ba? Ang great advise ng nanay ko: magpatahi ka na lang. Ayos. Parang gusto pang pumunta ako kay Sotto. Pero siguro meron naman sa SM department store ng kahit top at skirt na kasya sa akin. Hindi ko talaga na-achieve ang goal kong magiging kasing payat ako ni Paris Hilton by the end ng September. Lakas ko pa rin kasing lumamon. Tsk tsk tsk. Nakakagutom kasing mag-review. Naks, mga palusot.

Ano kaya hihingiin kong graduation gift? Hm... Esep esep. Sana hindi na naman medyas.

Siyangapala, salamat sa mga nagko-komento kahit na nagkulang ako sa update. :)

Sunday, September 10, 2006

Manliligaw 101 Part 1



Kahit na ganito lang naman ang pagmumukha ng lola niyo, may mga nanligaw naman na sa akin. Siguro may X-factor (which is, not being beautiful according to world standards) ako. Pero syempre, hindi naman talaga basehan ang itsura pag nasa isang seryosong, real love, ultimate love, unconditional love- kind of relationship na tayo. Sabi ko nga sa isang post ko, hindi importante ang itsura sa akin. Kahit na siguro pinakapanget na siya sa mundo, mamahalin ko pa rin siya. Totoo!

Pero actually hindi yun ang punto ko ngayon.

Nung galing ako sa Baguio, tinanong ko kung may nanliligaw na sa bunso namin. Sabi ko, ipakita niya at tatadtarin ko ng bala. Siyempre, dyok dyok lang yun. At wala akong balak gawin yun. Siyempre, bilang isang good (and devilish) sister, pinagsabihan ko ang kapatid ko tungkol sa mga lalake at kung sakali mang may manliligaw. Kanya-kanyang istayl naman sa mga lalake di ba, sariling diskarte...

Nung dalaga kasi ako... Teka, dalaga pa naman ako ah! May variety rin ang mga nanligaw sa akin. [Teka, MGA? - May MGA nanligaw sayo SQ??!??!?!]

Heto na ang part 1 ng MANLILIGAW 101:



May mga lalakeng humihingi muna ng pahintulot bago ka ligawan. Eto na siguro ang pinaka- ayaw ko sa mga lalake! Kung gusto mong manligaw, eh di manligaw ka! Di ba girls? Hindi naman kaming mga girls ang lalapit sayo noh! At isa pa, kelangan ba ng waiver para manligaw?

[Insert Date]

Dear Ma'am (babae),

In lieu of this year's theme of "Me no GF but want to have one now", I am asking your permission to court you. The said theme for this year comes after realization of my individual need for love and affection. And I therefore conclude.... blah blah blah... Hoping for your kind consideration... Blah blah blah

Please check on the appropriate box.

__Yes, I'll allow you to court me
___NO, I refuse because, ______________ (please insert reason)

Respectfully yours,
[insert name of manliligaw]

Que barbaridad! Waiver na kung waiver!

Sa opinyon ko, since ikaw yung lalake, go ka na lang. Huwag ka ng humingi ng permiso mula sa babae. Hindi mo na kelangan ng waiver gaya ng nasa itaas. Kasi, sa mundo natin ngayon, kung saan laganap at (kung minsan) hindi maiiwasang double standards, mga lalake talaga ang may karapatang manligaw. Kahit na siguro may mga ibang babae na rin ang tumahak sa landas ng panliligaw sa opposite sex, may mas karapatan ang lalakeng mag-initiate ng panliligaw. Anyway, opinyon ko lang yun.

Meron namang manliligaw na walking-bangko. Hindi ako impressed sa mga ganito kung minsan. Dahil kung minsan, ang ERE. As in typhoon signal number 3 or 4. Meron din naman mga humble at mabait, pero karamihan eh, puro ere lang talaga. Pero ok lang kung may ganitong manliligaw sayo di ba. Libre ang breakfast, lunch, dinner, midnight snack, snacks, isaw, barbecue, balot, tok neneng, betamax, adidas, reebok, and1, nike (ngek).

Mga kadete. Maniwala man kayo o hindi, may nagkamaling kadeteng niligawan ako. Una, okey siya. Pero sa huli, MANLOLOKO PALA - TWO TIMER!!! Tinawagan ako ng GF niya sa PROBINSIYA. Siyempre, hindi ko alam na may GF na pala ang kadeteng yon. Kaya gulat ako nung tumawag ang babae sa akin ng 12am (Naalala ko yun VIVIDLY kasi 3210 yung CP ko nun, tapos ang ringing tone ko nun eh yung The Adams Family -Teret-teret, Teret-Teret....) Heto ang naging conversation namin:

GF ng kadete : Yes, is this [real name ko]?

SQ : (Inaantok) Uhm... opo, sino po to?

GF ng kadete: Do yah know Pangga?

SQ : (Inaantok pa rin) Uhm... opo, sino po to? Pwedeng bukas na lang kayo tumawag kasi pagod na pagod na po ako?

GF ng kadete: How rude! Can you please stop seducing my boyfriend coz he's mine. You're ugly! I saw your picture in his wallet. Do you know who I look like? I look like Kristine Hermosa ok so deal with it!!!!!

(Totoo yan - inglisera ang kausap ko. At isa pa, kamukha ni Kristine Hermosa. kinwento ko na ito sa mga kaibigan ko. At naalala ko pa yung araw na yun, February 12. 2 days before valentines. Valentines ko sana sasagutin ang kadeteng nanligaw sa akin ng dalawang taon. Pero biglang na-heart broken ang sayote)

SQ: Ganun ho ba?

GF ng kadete: And do you know my Dad is a general?

SQ: (tahimik)

GF ng kadete: So, you better stay away from him! Or else I'll let my father shoot you!!!!

SQ: (tahimik at napapaluha)

Nung mga oras na yun, talagang tahimik lang ako. Tumutulo ang luha ng sayote. Para akong nabunot sa sanga ng sayote plant kahit na musmos pa lang at hindi pa ako ripe (naku drama etich). Hindi naman kasi ako yung mga tipong lumalaban eh. Sa totoo lang, madalang ako magalit. At sa sitwasyon na yun, hindi ko kayang pumatol sa mga ganung komprontasyon.

Pero kung siguro pala-away ako nun, ito lang masasabi ko sa kanya:
So what if kamukha mo si K. Hermosa! Kamukha ko NANAY AT TATAY ko nuh! At isa pa, hindi ko sine-seduce ang BF mo nuh! Siya ang nagpakilala at nanligaw sa akin ng 2 years kaya DEAL WITH IT din!

Kaya heto lang ang advise ko sa mga nililigawan, dapat, dapat, dapat, kilalanin muna ang manliligaw (SQ - sinapak ang sarili. Sira! Dapat ikaw din noh kinikilala mo muna!). Itutuloy ko ang kwento namin ni PANGGA sa susunod na mga entry ko sa blog na ito.

May mga manliligaw namang masyadong relihiyoso. Wala namang problema pag ganon di ba. Pero may naging manliligaw ako na, wala nang ibang sinasabi pag tinatawagan ako kundi,

"Always pray to God ha! Did you bring your rosary with you? Say the rosary later ha and make sure Santo Nino is with you beside your bed."

Everyday yun, every tawag.

Pero alam niyo, lagi siyang tumitingin sa boobs ng babae. Totoo nuh.

--end PART 1--

Friday, September 08, 2006

Andito na si Batista

Kagabi habang nagdi-dinner kami ni Sayote King, napanood namin sa Bandila ng ABS-CBN ang pagdating ng aming idol, pero mas idol ko, na si Batista.

Siguro alam niyo ng half Pinoy and half-Greek siya. And to prove that, my tattoo siya sa kaliwang braso niya ng bandila ng Pilipinas at ng Greece.





(Image from this site)









Pero sa mga unang image ni Batista na nahanap ko sa net, wala siyang tattoo non... Tignan niyo o:


**

Naiihi kami sa tuwa ni SK kasi avid fan kami ng WWE. Eh kung may pera nga lang kami, bawat live show ng WWE sa SM theaters eh papanoorin namin.

Siya si David "Dave" Batista. Ang kanyang ama ang Pinoy. Greek yung nanay niya.

6 foot 5 inches ang taas niya. Ewan ko lang kung 5 inch yung *kanya*. Pero, whatever. At 290 lbs ang bigat. Kung ico-convert yan sa kilograms, aba eh, nakalimutan ko na ang conversion kaya kayo na lang mag-convert.

At ang signature move niya eh ang Batista Bomb.

Ang laki pala ng katawan ng lalakeng ito. Gulat ako, para siyang higanteng bumababa ng escalator. Tapos hanep din ang ingles ng nasabing wrestler. Kasi, wala akong naintindihan. Masyado lang sigurong slang ang ingles niya. Kaya panay tanong ko kay SK, "Ano daw?".

Siyempre, bida na naman ang Pinoy... Kaya proud ako. Kahit na ganito kagulo sa atin, meron at meron pa ring magagandang facts/balita tungkol sa mga Pinoy.

Andito siya para i-promote and WWE SmackDown! Survivor Series Tour na magaganap sa Araneta Coliseum sa October 21 and 22 ngayong taon... Kung may ekstra kayong pera, heto ang ticket prices: P10,500, P5,250, P3,675, P3,465, P2,100, P945, and P420.

Wish ko lang, makasama ko si idol kahit sa picture man lang. (asa ka pa SQ!)

Wednesday, September 06, 2006

The -Er Months

SeptembER na, mamaya niyan, OctobER na...

Basta may -er na ang mga buwan sa kasalukyan, malamang, nagsisimula nang nagco-conceptualize and mga mall, department store, banks, o kahit anong commercial entity kung pano makakahikayat ng mga customer.

Nung isang araw, sinamahan ako ni She sa SM para ipa-develop ang ginawa kong coverpage ng scrapbook namin. Hulaan niyo kung ano ang naririnig naming mga kanta sa SM.

Let it snow, let it snow, let it snow...

It's starting to look a lot like christmas...

Que barbaridad! Malapit na nga ang pasko.

{SQ: Pasko na naman, o kay tulin ng araw...}

Basta pagdating ng mga buwan na ito, magsisimula na magtinda ng mga dekorasyon sa bahay, mga gift wrapper, mga CD na may Christmas songs. May mga early Christmas sales na rin.

Heto na rin ang buwan kung san winiwish ko na i-magic ako ni David Blane sa Babuyan Group of Islands. Hindi dahil ang pangalan ng place eh related sa akin, kundi, para makatago sa mga inaanak ko.

Pag pasko kasi, parang endless line ang pila ng mga bata sa bahay namin. Kulang na lang eh magkaroon ako ng precautions para maiwasan ang stampede.

Of course, nag-eexaggerate ako, pero pag pasko kasi, tila lahat ng pera ko naglalaho parang bula sa harap ko. Imbes na bilhan ko sarili ko ng kahit bagong panty man lang, napupunta ito sa mga inaanak ko.

Palibhasa, game na game ako pag sinasabing gusto akong kuning Ninang ng mga friendship ko. Pati mga pinsan ko, sumasabay sa bandwagon eh.

Kaya game na game rin ako sa pagtulak sa population control hehehe.

Kinukuha siguro akong Ninang dahil malapit sa akin ang mga bata. Nakaka-relate siguro sila sa isang tulad kong mukhang stuff toy na porky pig. Pero okey lang naman yun. Gustong gusto ko rin ang mga bata. Lalo na yung mga hindi pasaway.

Pag sa mga ninong o ninang ko naman, tila wala ng pake sa pagbibigay ng sustento (regalo, cash, cheque, gift certificate) sa akin tuwing pasko. Isusumbong ko sila kay Santa Clause. Sabi nila masyado na daw akong matanda para daw humingi ng sustento sa pasko. Nawala na ang christmas (commercial) spirit, ika nga. Hanep sa mga invisible moves and mga ninong at ninang ko eh. Yung iba ang dinadahilan pumunta nag-tour sa Canada, nag tour sa Ilocos, nag tour sa ewan ko. Sana mapunta din sila sa Babuyan Group of Islands, para mag-aaybol kami dun at wala na silang pwdeng idahilan pa.

Gusto yata nila mag-carol pa ako sa harap ng bahay nila para lang mabigyan ng paskong sustento.

Kung ako tatanungin, siguro hindi ko naman tataguan ang mga inaanak ko. Siguro, bibigyan ko na lang sila ng tig-iisang candy o kiss.

Ngayong, September at November, magiging Ninang na naman ako. So plus two yun sa gastusin. Dapat ngayon palang, hinahanda ako na ang budget ko. Dapat din may cost containment ito.

Ang problema naman kasi sa akin, hindi ako kuripot kung minsan. Lalo na pag para sa bata. Go na go akong mag-shopping.

Pag bata lang noh.

Kaya mga kapwa ka blogger, ngayon pa lang, Merry Christmas na hehehe :)

Monday, September 04, 2006

Pangit ako Pero Bagay Ko

"Anak, walang pangit sa mundo. Lahat ng ginawa ng Diyos, maganda. Ikaw anak, maganda ka..."

Yan ang sinabi ng nanay ko sa akin nung bata ako. Tinanong ko kasi siya nun kung bakit ang gaganda ng artista at hindi ko sila kamukha. Dun ko rin napatunayan na ang Nanay eh pwede ring magsinungaling sa anak.

"Ano ka ba Ate She, walang pangit okeeeey!"

Yan din ang sabi ng classmate ko nung early college days ko. Malakas lang siguro ang loob niya dahil ubod siya ng kagandahan at ka-seksihan. Pano kaya kung siya ako. Masasabi niya pa kaya yun? O magrereklamo siya gaya ko?

Nung isang linggo, napanood ko sa Bubble Gang kung bakit lamang ang mga pangit sa mundo kung ikukumpara sa mga gwapo/ maganda.

Hindi ko na matandaan lahat ng mga advantages pero heto ang mga naaalala ko.

1. Hindi ka magagahasa.

Sa sobrang panget daw ng isang tao, imbes na gagahasahin ka, magdadalawang isip pa yung tao. Kahit na ubod na lasing na yung lalake, hindi ka daw niya gagalawin.

2. Hindi ka mahoholdap.

Dahil pangit ka daw, wala daw sa mukha mo na makakabili ng mga mamamahaling damit, cellphone o mga gadgets.

3. Walang mai-insecure sayo.

Sa napanood ko sa Bubble Gang, tila magiging sagana ka daw sa mga regalo mula sa office mates mo pag panget ka. Dahil alam nilang hindi mo sila malalamangan compared sa mga kapwa nila magaganda at gwapo.

**

Siyempre, katuwaan lang ang palabas na yun ng Bubble Gang. Pero sa totoong buhay, MAS MARAMING disadvantage ang pagiging panget. Heto ang mga napansin ko magmula nung namumuhay ako sa planeta Earth.

Paalala: Hindi ako nanglalait dito. Gusto ko lang maparating sa iba ang DISADVANTAGE ng hindi napanganak na gwapo o maganda. Tulad ko. Dahil lahat ng ito, na-experience ko na.

1. May classmate ako nung elementary noon, tawagin na lang natin siyang Mila. Tahimik lang si Mila at walang kaibigan. Madalas siyang pintasan at tawanan ng mga classmate ko. Ako, wala akong involvement diyan. Good girl yata to (Yun na lang ang pwede kong ipagmalaki siguro). Kahit hindi ko nakita si Mila na umiyak nun, alam ko, sa loob-loob niya, galit siya at nasasaktan. Minsan, talagang ako ang lumapit dahil na rin sa awa. Buong recess na yun, sinamahan ko lang siya. Hinati ko ang cupcake ko na binili sa bakery ng Nanay ko at binigay ko sa kanya. Maraming beses ko pa siya sinamahan ng recess, pero NEVER... as in NEVER nagsalita si Mila sa akin.

Until, naging classmate ko ang kapatid niya nung high school. Na-delay ako kasi nag-aral ako sa ibang bansa nun. Nagkita kami ni Mila nung sinundo niya ang kapatid niya sa isang okasyon sa school. Niyakap niya ako at umiyak, sabay sabi, She, thank you talaga. Ikaw lang ang kaibigan ko nung elementary.

Hindi drama yan o kayabangan ha. Totoo yan. Ang sa akin lang, hindi kelangang tratuhin ng masama ang mga di kagandahan o kagwapuhan.

Napagtanto ko, pag panget ka, parang ikaw na lang napapansin ng tao. Andami nilang nasasabi sa itsura mo, sa suot mung damit, sa gamit mong cologne...

2. Pag hindi maganda ang appearance mo, halos hindi ka asikasuhin sa mga government agency, sa mga bangko, sa mga mall, department store... Para kang invisible.

From first hand experience ito. Minsan, nung bibili ako ng cellphone sa Glorietta, halos hindi ako pansinin ng mga sales girl. Siguro dahil naka jeans ako, naka tsinelas at naka blouse. Feeling siguro nila, pickpocket ako.

3. Ayaw kang tigilan ng taxi o hindi ka pasasakayin.

Experience ko na naman yan. Ang talagang hinihintuan eh mga seksi at maganda.

4. Hindi ka popular sa klase. (Unless ubod ka ng talino at may cool na talent ka)

5. Kadalasan, hindi ka seseryosohin ng tao.

6. Konti lang ang magdadalawang isip para ligawan ka. Lalo na pag tahimik ka. At hindi masyadong lumalabas.

7. Maraming nasasabi ang iba tungkol sa ugali mo. Sa pananamit mo.

Halimbawa: "Ang panget mo na nga, jologs ka pa" - nangyari yan nung high school. Pero nung nalaman nila na nakakasolve ako ng problems sa calculus, kinaibigan ako. (basahin din itong post na to)

8. Hindi ka pwedeng maki-pagkaibigan sa mga magaganda at popular sa school. Unang tingin pa lang sayo, outcast ka na.

9. Mabibilang ang mga lalakeng makikipag-flirt sayo.

10. Madalas kang husgahan dahil sa itsura mo. Hindi ugali mo.

**
Tingin ko, masyado nang napagtuunan ng pansin ang itsura ng isang tao ngayon. Napaka-idealistic na masyado ang pagsabi na lahat eh maganda o gwapo. Parang wala ng ganung pag-iisip ngayon.

Maaaring sumangayon ka sa mga sinabi ko dito o hindi. Pero pinapaalala ko na mga experience ko ito.

Ang maipagmamalaki ko lang eh, hindi ako mapang-husga ng tao. Mas gusto ko pang magkaroon ng kaibigang hindi kagandahan o kapogihan pero okey sa ugali, kesa naman sa babaeng maganda, sexy at maputi na biii---aaattt----cccchhhh!

NUF SAID!

Sunday, September 03, 2006

Sagot sa Comments

Hello mga peeps. Andito na naman ako rumarampa sa Maynila. Galing na naman ang lola sa Baguio City, Philippines. Mabuhay!

Sasagutin ko na po ang mga comments niyo :)

By JIN:
advance hapi-bday. tumatanda ka na manang. naranasan mo ba ngayon ang quarter life crisis?


Jin, may crisis na palang ganyan. Patay tayo diyan. Hindi ko pa naman nararanasan yan. Kasi feeling and looking young pa rin ako. Ok sige, para hindi masyadong makapal mukha ko, feeling young lang.

By SexyBitchyVanny:
hafee beerday? hehehe. :)
enjoy. :)

Maraming salamat! :) Malayo pa hehehe :) Pero thanks :)

By TK:
Naku kaya pala cute ka, mabait ka, magaling ka, humble ka at kung ano ano pang Ka.. kasi KA-edad kita, at KA-september kita... hehehe! sana me sense

Naku! Kaya naman pala! Mabuhay ang mga ka-september namin ni TK! :) Hirap talaga pag September napanganak. Wakokoko :)

By Bittersweet:
weeeee! 25 ka na? woooow! kakasalin na ang ganyang age ah... hakhak! joke..
babati na nga lang ako ng happeeeee birthday! :)
God bless!! :)

Yahooooo! Maraming salamat sa pagbati kahit malayo pa :) hehehe! Nakakasalin na? Waddya mean? Huhuhu. Hindi joke lang :)

By Raine:
advance happy bday! :)
goldfish murderer!apir!ganun din ang naging kapalaran nung mga isda namin nuon dahil sa overfeeding

Maraming salamat din sa pagbati.Hehehe. Apir tayo goldfish murderer. Ngak. May they rest in peace.

By Wendy:
I enjoyed reading this..
isa lang ibig sabihin nun, malas ka para sa mga driver ng taxi! joke!!
may itatanong lang sana ako...
baket sayote queen? fave mo sayote? :D

Bakit Sayote Queen? Abangan ang self-interview ng lola niyo hehehe :)

By Tin-Tin:
when is your bday? september what?
may balat ka siguro sa pwet.
condolence for the loss of your goldfish
and about your tito's gift. ako, i'll say what i feel. parang gusto na nya ako mamatay. he can give it to me anytime naman diba?

Tintin, thanks for dropping by :) September uhm... 29 ako :) Hm... bale 26 na araw pa? hehehe. Wala akong balat sa pwet eh. Puro dimple hehehe :) Ho nga, parang gusto na niya akong mamatay kung ako din ang nabigyan ng ganun. Babawi na lang ako kung sakaling binigyan ako ni Sayote King ng ganun, bibigyan ko rin siya ng memorial park lot. Para patas. hehehe.

By RalpHT:
may bertdei din pala ang baguio? parang araw ng maynila? pero baguio lang? bakit sila nag hahapy bertdei sau? bertdei mo? kelan? e malamang... sabi mo mag 25 ka na e. hehe. happy birthday!!! (when ever that is... hehe)
hindi ka mataba kaya nafflat yun taxi. siguro, letter 1-- may kung ano man sa daan papunta dun na naiipit ng gulong at nafflat sila. hehe. o kaya, number B-- malas ka lang tlg! haha.... pero siguro, kung saken mangyayari yun, magtataka din ako. hehe
sandali, nursing student ka diba? kasama ka ba sa batch na may leakage? (did i spell that correctly? lol). grabe yun noh?...

Salamat din sa pagbati. Hindi pa ako graduate eh. Kaya hindi pa me kuha ng aking board exam.

By Musikera:
advance happy 25th birthday!!!
anyways, di ba arjud means somewhat maarte or mahilig mag accesorize or something???... lol...

Maraming salamat! Apir! Tama ka jan! Maarte ang ibig sabihin ng arjud at nagarjud :) hehehe. Yun ang pangalan ng mga nasawi kong goldfish.

By Jigs:
Happy Birthday in Advance...
Kawawa naman yung goldfish, naaalala ko tuloy yung goldfish ko nung bata pa ako.
BTW, 25 ka na? I thought you were younger than me. Napaka "energetic" kasi ng posts mo eh! (tama ba ang description? LOL!) :)

Hmm.. define energetic :) hehehe. Salamat din sa pagbati.

By Gener:
wahihihi uu nga... happy bday! nako ang ibig sabihin, kapag lagi ka minamalas sa taxi... kelangan mo na magpakasal kay sayote king!!

Naku patay tayo diyan. Ayaw ko pang ikasal. Takot akong masaktan. Ngak. Nagdrama ang lola.

By Jef:
Advance hapi hapi hehe! Arjud and nagarjud is an ilokano word...well, I'm ilokano so I pretty knew what that is.
Cheers for your 25th bday!

Thanks Jef! Cheers! Mabuhay ang mga Ilokano at lahat ng Pinoy :) hehehe

By GarnetGirl:
advance happy birthday sayo!!! invite mo kami ha pag nagpa-party ka? :)
naalala ko yung nabasa ko sa The Alchemist, sabi dun, pag nangyari sayo minsan, hindi na mauulit yun. Pero pag nangyari ng pangalawang beses, mangyayari pa ulit. Naka 2 flat tire ka kasi, kaya naging 3. Naku baka maulit pa, wag na sana diba. :)
Dati my goldfish din kami, kaya lang para maiksi talaga ang buhay nila kaya nung binigyan ang tatay ko ng flowerhorn (lucky daw sabi ng mga chinese, parang arwana) eh ayun, na-breed niya. Awa naman ng Diyos eh mag-3 yrs na sila samin, kaya lang namatay yung nanay. At masama talaga sa loob. :(

Buti ka pa, okay yung lifespan ng mga fishes mo... Ako, parang isang iglap, kinuha na sa akin ni Lord. Huhuhu. Maraming salamat sa pagbati :) Thank you din sa pag-share nung sa The Alchemist. Nabasa ko na rin yang librong yan eh. Naku patay tayo jan! Ilang beses na akong naloko ng lalake! Naku Naku! Mauulit muli?!?!? Huhuhu.

SQ kumakanta: Napakasakit Kuya Eddi...

By Kadyo:
wawa naman..yung goldfish mo hehe.

Coincidence lang siguro yung flat tires natiyempo lang na ikaw ang nakasakay =D

Happy Birthday pala, ano handa mo sayote cue, sayote cake, sayotegetti, sayote juice at sayote salad hihihi.

MAy you have many more sayote este birthdays to come

Kadyo, salamat sa pagdaan. Nawala ka yata ng isang week ah! :) Busy ka noh? :) Coincidence nga lang siguro yun. Pero 3 times? Parang malas lang talaga ako hehehe.

Kadyo, sige maghahanda ako ng mga yan! Sayote cue, Sayote cake.. huwaw! Ikaw sponsor ha! Wakokokoko :) Thanks in advance hehehe :)

By Pao:
happy birthday!

i think a lot of taxis now run in LPG. the dilemma of drivers is that there are still too few refilling stations & with the high prices of gasoline, they would opt for LPG. malas nga lang kung naubusan ka sa kahabaan ng edsa.

Thanks Pao, kahit malayo pa :) Pero thanks sa pagbati. Yes I agree with you. TIME magazine blames INCONSISTENT MONOPOLIES for the unending rise in petroleum prices. Tsk tsk.

MARAMING SALAMAT sa mga bumibisita sa blog na ito. Kung magpapa-party ako, parang di ko alam kung pano mangyayare yun eh.. Hehehe :) Webcam? chat? hehehe :)

Random Sayote Classics:

Thursday, August 31, 2006

Three Flat Tires and a Funeral

Time flies so fast. Before we know it, we are heading to another month. My month... September. Why my month? Coz soon, I will turn (gulp!) 25 years old. Anyway, enough about my age...

Since I'm this blog's owner, I feel obliged to actually write before this month ends. Let me give a big sayote apir to those who left their comments especially on the last entry, the second issue of The Paano Pag chronicles. FYI, I have not experienced this and I hope it won't happen to me. The Paano Pag Chronicles issues are just events I suddenly think of and decide to write about. Yes people, when I think of something to write about, I have to let it out of my system. Hey, never miss a creative thought as they say.

August for me had its share of both ups and downs. The usual funny events, adventures and misadventures. You get the picture.

Let me just start by relating an incident which just happened yesterday. The taxi I was riding on my way to Cubao Victory terminal had a flat tire. We were about 50 meters away from the terminal. (Yes,I'm in Baguio right now)

Not a weird revelation?

Well, how about if I told you that this happened to me 3 times this month! Same situation. A few meters away from my destination, the taxis I rode on had a flat tire. Yes people, three times. Whenever I ride a taxi, LIKE MAGIC, it will have a flat tire.

Must be me being overweight (???)

Not only that, just this Wednesday, I rode a taxi from SM North. This taxi was running on LPG. Not the usual gasoline. Then the LPG's warning light came on - that is, the LPG is running empty. The driver cursed under his breath. I did the same.

I don't know why this is happening to me. Suddenly, the world decides to go against me through taxi rides. How unlucky am I, ei?

If anyone knows what this means, please contact me. Either I'm getting unlucky with taxis, or more and more drivers neglect their duty to have their taxis checked.

**

So much for that...

This month, Arjud and Nagarjud died.

Who the hell are Arjud and Nagarjud?

These are (were) my 2 goldfish (goldfishes). Yes, they have names. Where I got the names, you'd just have to ask me.

I didn't cry of course. I just felt bad. They were, after all my companions in Manila. I do talk to them whenever I get the chance. Especially when Sayote King and I have our everyday LQ's (lover's quarrel). They're good listeners I must say.

And just because I overfed them, they gave up on me. I didn't do it in purpose of course. I was thinking that if I'll give them more, they would be happier. Bad idea. [SQ: my bad! my bad!)

So now, I'm a goldfish murderer.

Lesson? That too little or too much is bad.

Arjud and Nagarjud are now burried in the apartment's septic tank. I flushed them down my toilet bowl. Sorry, I don't know of any goldfish memorial parks.

**

Speaking of memorial parks, one of my titos actually announced his birthday gift to my tita: a LOT in one of the memorial parks in La Union. This lot was supposed to show his wife that he cared for her and thought of her future (when she dies).

I didn't know what my tita thought of the gift. For me, I'd rather not say. Nothing wrong naman siguro. I was thinking of a more traditional gift. Like a necklace or something.

**

Sumweldo na ako sa paluwagan. Kaya bibili ako ng pasalubong sa mga kasama ko sa paluwagan. Hmm... is that right? Parang binalik ko lang ah.

**

THANK YOU TO ALL THOSE WHO LEFT THEIR COMMENTS! I APPRECIATE IT A LOT. I HOPE YOU ALL COME BACK SOON. KISSES FROM BAGUIO CITY, PHILIPPINES! MABUHAY!

**

HAPPY BIRTHDAY BAGUIO CITY! (September 1)

**

ANOTHER ROUND OF PASALUBONGS when I get back to Manila :)

Sunday, August 27, 2006

The Paano Pag... Chronicles * Vol. 1 Isyu # 2

Related Post: ISYU NUMBER ONE

**

Sitwasyon:

Kasama mo ang boyfriend/girlfriend mo isang gabi. Naglalakad na kayong pauwi papunta sa bahay niyo. Bigla kayong nag-away tungkol sa isang bagay. Nagsabatan kayo, kulang na lang magsampalan kayo sa inis sa isa't-isa. Nagsisigawan kayo, nag-iirapan. Naglalakad kayo sa overpass, at nagpasya kang mag-walk out na lang sa inis! Paano pag, bumabababa ka ng hagdan ng overpass nang bigla kang nadulas at nag-slide hanggang sa baba? Paglapag mo sa baba ng hagdan, naka-upo ka dun at nakatunganga. Nag-iisip ko ano ang gagawin dahil nakita ka ni fafa/mama...



Naku, napakamalas mo naman... Kung kelan ka pa nagdrama na pang FAMAS, dun ko pa nagka-blooper. Para kang si Jackie Chan na gumagawa ng pelikula at sa huli, pinapakita lahat ng kaniyang mga stunts-gone-wrong.

Pero, huwag mag-alala, heto ang mga pwedeng gawin upang ikaw ay di mapahiya lalo.

Tip #1:
Tumayo, pagpagin ang dumi sa damit, itaas ang noo, at mag-lakad sabay sigaw MABUHAY! Siguraduhing stomach in, chest out, chin up na parang kadete ng PMA. Mag-lakad na gaya ng isang beauty queen o model. Pwede ring ayusin ang buhok na parang nasa isang shampoo commercial bago umalis para with poise.

Note: Hindi 'to pwedeng gawin kung napilayan ka dahil mas lalo mo pang pinalala ang pilay mo. Kung durog na sa lagay na yun ang mga buto mo, mas lalo pang madudurog (napag-aralan ko yan sa nursing - kaya I need to apply it)

Tip #2:
Tumayo bigla at tumakbo papuntang bahay. Dapat pag ginawa mo to, daig mo pa si Lydia de Vega sa pag-takbo o dapat ma-break ang SEA Games record.



Run Sayoteeeeeee Runn.....


Alalahanin na kaya ka tumakbo eh para matakasan ang BF/GF. Kaya dapat gawin ito sa mabilisang paraan. Nararapat lang na tumakbo na para kang hinahabol ng mga asong may rabies. Walang lingon. Tuloy tuloy. Kung may hurdles, talunin na parang athlete. Maaaring mag-high jump kung may mga iba pang balakid. Pagdating sa pintuan ng bahay, huwag pa rin tumigil. Tumakbo pa rin hanggang makarating sa kwarto. At mag-high jump sa kama. Huwag ng tangkahing magbihis. Magkumot ng dalawa o tatlo hanggang ulo. Ganun ka na lang hanggang magising kinabukasan.

Tip #3:
Tumayo at lumingon kay fafa/mama, at sabihing, "O ha! Kaya mo yun"

Note: Huwag maghintay ng sagot.

Tip #4:
Tumayo at lumingon kay fafa/mama. Hintayin ang reaksyon. Kung tatawa, umiyak ka gaya ni Sugar sa Eat Bulaga. Kung bababa siya, at dadamayan ka, mag-bati na kayo. Huwag mo ng tangkahing awayin siya ever again!



Note: Mainam gawin ito pag-napilayan ka o masakit ang pwet mo sa pagbagsak. Kelangan mo ang mga haplos at hilot ni fafa/mama.

Tip #5:
Imbes na tumayo, lumuhod, at tumingin sa langit. Sabay sigaw, Diyos Ko! Bakit ako! (singhot, singhot) Bakit ngayon pa, o Diyos ko!


Hintayin ang pekeng ulan na dumating sayo. Ang pekeng ulan ay pwedeng manggaling sa isang hose o tubo o sprinkler. Pwede ring maghintay ng isang ulap na tatapat lang sa ulo mo at biglang uulan. Sayo lang ang ulan na to. Kaya kahit san ka pumunta, nakalutang ang ulap na ito... inuulanan ka.

Mag-drama sa baba ng hagdan hanggang panoorin ka ng ibang tao. Kung mas dumami ang tao, dapat mas lalo mo pa galingan ang pag-arte.



Tip #6:
Piliting lumuha. Kung may dala kang sibuyas, kelangan mo ng gamitin ngayon. Balatan ang sibuyas at amuyin. Siguraduhing hindi makikita ni fafa/ mama ang hawak mong sibuyas. Piliting suminghot kahit hindi nasisinghot. Mag-mukhang kawawa gaya ni Puss in Boots sa Shrek Part 2. Gawin ito para damayan ka ni fafa/mama.




Tip #7:
Tumayo sa hagdan at bumalik kay fafa/mama sabay sabihing, "Ikaw kasi eh honey/ bhe/ sweety pie/ lavs/ sweetheart/ cookie/ cupcake/ cheesecake/ ube cake/ yema cake/ red ribbon cake... Bati na tayo ha?" Sabay beautiful eyes sa kanya.

Tip #8:
(Para lang sa babae)
Tumayo, lumingon kay fafa, at flash him this killer look para mawala ang isip niya sa nangyare:


Makaka-asa kang magdadasal yun lagi na madulas ka sa hagdan.

Tip #9:
Magdasal ng mataimtim na dumating si David Blaine upang i-magic ka hanggang Mars.


Abra!Kadabra! Ika'y pupunta na ng ibang planeta!


**
Read ISYU #1

SAYOTE CLASSICS:

Pagbibigay ng Payo
Balahibong Pusa
Seksi... Not Sayote Queen
Chitae
Ebolusyon ng Saplot ng Lalake

SHOUT OUTS

Thank you to all those who left their comments and messages :) Hope everyone had their share of pasalubong from Baguio :)

Thursday, August 24, 2006

Pasalubong sa mga Bisita

MABUHAY! Sa aking mga bisita! As promised, pasalubong! :) ENJOY! Strawberry jam, lengua and peanut brittle po para sa lahat. Namnamin ang sarap at tamis.

BIG THANKS to everyone who left their comments :) Much much much appreciated :)



and for the ladies of the house (or blog), flowers from this site.


Monday, August 21, 2006

Sa Pagiging Panganay

Kanina, tumawag si Tatay para kausapin ako tungkol sa nalalapit kong (SANA) graduation. Tinatanong kung siguradong gra-graduate na ako. At nag-request na sana pag nag-trabaho na ako eh tulungan ko siya sa pagpapa-aral sa mga kapatid ko.

Siyempre, kahit hindi naman magre-request si Tatay, talagang gagawin ko naman yun. Balak ko nga, unang sweldo ko, 95% ang ibibigay ko para sa kanila. Bakit hindi 100%? Kasi ayaw ko rin namang mag-hunger strike noh! Pero malayo pa yun. Dapat talaga, mag-aral muna ng mabuti para talagang maka-graduate at makapag-trabaho.

Naisip ko, mahirap din talaga ang maging panganay. Maraming hihingiin sayo. Maraming dapat at di dapat gawin. Dapat, kaw ang role model ng mga kapatid mo.

Pero may advantage/ pros rin ang pagiging isang panganay eh...Nakakasiguro kang BRAND NEW lahat ng baby clothes mo. At lahat ng mga susunod na kapatid mo, siguradong sigurado may isusuot silang damit na pinag-lumaan mo nung baby ka. At pwede ka ring maging instant diktador (pag bata kayo ha, hindi pwede yan pag matanda na hehehe).





Naaalala ko nung bata ako, andaming beses kong naloko kapatid ko. Sa sobrang loko ko nung bata ako, napainom ko siya ng isang tasa ng suka. Ang sabi ko kasi sa kanya, [pangalan ng kapatid], inumin mo na ang tsa-a mo, sige ka, magagalit si Nanay.

Eh ininom niya nga. At nagsuka ang kawawa kong kapatid. Palo sa pwet ang naging kapalit nun.

Minsan, sinabi ko rin sa kanya noon na mas malaki ang halaga ng mga barya kesa papel na pera. Noon kasi may papel pang limang piso. Eh may dalawang piso ako. Nagpalitan kami. Yun tuloy, naka limang ZOOM ZOOM ako.

Nung birthday nang kapatid kong yun, naglaro kami ng parlor-parlor. Sabi ko ako yung gugupit sa kanya at vice versa. Kaya ang ginawa naming dalawa, nag-gupitan kami ng bangs, sagad sa ulo. Imagine niyo na lang itsura namin nun. Para kaming nadaanan ng lawn mower sa ulo. Kaya kung titignan niyo ang mga pictures namin nung bata, makikita niyo yung picture naming wala kaming bangs. Kalbo sa harap at may buhok sa likod ng ulo. Konti na lang, magiging gaya na kami ni Jet Li sa mga old martial arts movie niya.

Siyempre, mga innocent pranks lang yun nung bata pa ako. Ngayon, spoiled naman sila sa akin. Kahit na wala akong trabaho, kung nakakapag-ipon ako, talagang pinapasalubungan ko sila kahit konti. Siguro mamumulubi ako pag nag-work na ako...



Pag panganay ka, pwede mo ring diktahan ang mga kapatid mo sa mga gawaing-bahay habang hihiga ka lang sa duyan pa swing-swing. Pwede mong pa-saingin si Junior, pag-lutuhin si Neneng, at paglabahin si Boy. Habang si Marya naman ay pinapaypayan ka sa duyan at sinusubuan ka ng mga grapes.

Pagtanda naman, ayan na ang pressure. Dapat talaga, pinapakitaan mo ng mabuti ang kapatid mo para hindi gayahin ang mga maling gawain mo. Role-model kumbaga. At kung papalya ka, parang napakalaking kasalanan ang naidulot mo sa pamilya mo. Hindi lang sa magulang kundi pati sa mga kapatid mo.

At siyempre, marami rin akong kilalang panganay na nawalan na ng tuluyan ang love life dahil inuna muna ang pagsilbi sa magulang at mga kapatid. Naibuhos na lahat ng oras sa pagtratrabaho.

Siyempre, sa akin, talagang pangarap ko ring magsilbi kina Nanay at Tatay, gusto kong tinapay. Ate kuya gusto kong kape. [Kumanta ba. Hindi joke lang.]

Gusto ko ring talagang pagsilbihan ang magulang kong sangkatutak na ang nagastos sa pag-aaral naming magkakapatid. Lahat ng kaya ko sigurong bilhin, bibilhin ko sa magulang ko. Lalo na kay Tatay. Kasi siya talaga ang nagpursiging mag-trabaho sa ibang bansa, kahit na malayo kami sa kanya. Talagang gusto kong palitan ang lahat ng sakripisyo niya para sa aming lahat. Kaso parang ang hirap, ang hilig kasi nun mga sound system. Que barbaridad! Mamumulubi nga talaga ako hehehe!

Hindi ko siya masisisi kung talagang sinisigurado niya ang pag-graduate ko. Ako kasi ang una niyang anak na gra-graduate. At isa pa, ako ang "pinaka-" sa mga kapatid. Hehehe. Hindi biro lang, ako lang kasi ang malapit sa kanya at malambing. Kumbaga, magka-level kami sa mga istorya. Mahilig kasi mag-joke yun. Ako naman, mahilig mag-green joke. hehehe.


Hay! Parang ang laki tuloy ng responsibilidad ko ngayon. Dapat talagang mag-aral. Dapat maka-graduate, makapasa sa board exams. Mahirap na, baka masinturon ako ni Tatay hehehe. Nasinturon na kasi kami ng kapatid ko nun dahil nagbugbugan kami at napa-dugo ko bibig ng kapatid ko. Ayun, yari si SQ nun. WAAAAA-PAK! Sinturon tuloy abot ko.

Sayote Classics:
Balahibong Pusa
Woman as an Element
Seksi... Not Sayote Queen
I Have Money that Can't Buy Me Anything
USO. Noon at Ngayon
Utot
Pagbatok ng Siraulo Kay She



Big Boobs or Small Boobs?

Warning : Medyo pang R-18 to ha! Tumuloy lang kung hindi makitid ang utak mo...

Kelangan ba talagang malaki ang boobs ng isang babae para magustuhan siya? Pano kung singlaki lang ng pisong pandesal? May manliligaw pa rin kaya?

Sa sariling opinyon ko, hindi naman talaga kelangang malaki ang boobs ng babae. Oo, asset na kung asset kung malaki. Pero hindi yun ang magiging basehan kung liligawan ka o hindi. Dapat, CARRY MO sister! Literally!

May misconception din kasi ang mga babae (at lalake) na kung malaki ang boobs ng isang babae, patok na patok siya sa lalake. Kumbaga, kelangan daw malaki ang boobs para magkaroon ka ng epekto sa mga male species. Pero hindi naman talaga di ba mga lalake? Di ba? Di ba? (SQ: Ngyek! Hindi ba?)

Halimbawa, nung nasa Saint Louis University ako, may isang Med Tech student na jumbology ang kaniyang hinaharap... Kung kay Ruffa Mae Quinto, jumbo, iyon double jumbo. Pero ang problema, 4 feet 11 inches siya. Parang hindi bagay di ba. Pero sariling opinyon ko lang yun ha. Walang personalan.

Tuwing nasasalubong namin siya, napapatunganga ang mga kasama naming lalake. Dahil maliban sa kaniyang napakalaking hinaharap, okey pa manamit ang girlash na to. Mini skirt, spaghetti strap, see-through blouse, atbp. Siguro siya na ang naging dahilan sa pag-hihigpit ng SLU sa dress code. Akala ko nga ako ang naging dahilan dahil sa sobrang baduy ko.

Anyway, pansinin talaga ang girlash, dahil kung nakita niyo man siya, para siyang pupunta lagi sa Alberto's o Gimbals sa get-up niya. Kulang na lang, sabayan siya ng isang floating disco ball.

Sa akin naman, walang problema 'to. Wala akong paki-alam kung ganun siya manamit. Pero sa totoo lang, naaawa ako kasi madalas siyang mabastos. Naalala ko minsan nakasama ko yan papasok sa gate ng Otto Hahn. Nung pagdating sa tambayan ng mga guys between Adenauer building at Otto Hahn building, andaming sumipol, andaming nag-comment. At enjoy na enjoy pa rin si girlash. Kumaway pa ang jumbology.

At da worst talaga ang nangyare sa isang Natural Sciences night namin. Technical crew ako nun at nasa harap kami ng mga kasama ko. Kasali pala siya sa dance number.

Que barbaridad! Dance number nga. Ang sinuot ni girlash eh isang off-shoulder dress. Meaning, pag yumuko man siya, makikita na ang mga Mount Mayon niya.

Eh ang dance number na yun, talagang mabilis, matalon, at funky na funky. Kaya ang nangayare, kada talon ni girlash, tumatalon na rin ang kanyang hinaharap. Ito ay ikinatuwa ng mga lalakeng audience siyempre. Pati nga ako, tuwang tuwa pero nahihiya na ewan. Hindi ko mawari nararamdaman ko nun eh.

Kaya naging special attraction ang girlash na ito. Hindi naiwasan na maglabas ng iba ng mga cellphone nila para i-video nila ang girlash na yun. Malakas ang mga hiyaw, sipol, palakpak. Pero hindi ko narinig ang BOO!

Tsk tsk.

Since nasa harap ang sayote, kitang kita ang mga moves ni girlash. Pati moves ng kanyang hinaharap, kitang kita ko rin. Hindi kasi pareho ang direksyon ng pag-galaw ni girlash at kanyang hinaharap. Since mabigat ang hinaharap, parang may delay sa pagsabay ang boobs niya. Kumbaga, normal ang speed ni girlash, pero ang hinaharap, parang slow motion. Kung nasa kanan na ang mga steps ni girlash, parang nasa left pa rin ang hinaharap niya.

Hindi mapagkakaila na siya ang naging headline sa sumunod na araw. May mga kumakalat na balita na hindi rin siya naka-bra nung gabing yun. Meron din ang mga nagsabing maki-kick out na siya sa SLU. Hindi lahat yan tsismis. Dahil nung sumunod na nakita ko siya, schoolmate ko na rin siya sa University of Baguio nung nag-transfer ako dun.

Kahit anong size man ng boobs mo, okey lang yan. Basta carry mo girl, rerespetuhin ka. Kung malaki ka man, be proud! But always make sure you don't disgrace yourself. Hindi boobs mo ang magbibigay sayo ng character mo. Kundi sarili mo.

At kung liligawan ka rin dahil sa boobs mo, naku sister, batukan mo na lang at hintayin ang Prince Charming mo. Obviously, may ibang gusto ang lalaki na yun sa iyo. At teka, kung malaki sayo, malaki rin ba kay boy? O ha, di ba! Dapat naisip mo yun! Hehehe. Para patas di ba.

At hindi naman mahalaga sa isang lalake ang malaking boobs eh. Di ba guys? Di ba!? (umaastang susuntok) Good boy! hehehe.

Related posts:

Random Sayote Entries:

Blogging from Baguio City

Hello mga peeps! Kala ko walang net dito sa bahay. Meron na pala. Woohoo! Andito na ako sa Baguio. Sa mga humihingi ng pasalubong, hmm... pano kaya to, down ang mga trak. hehehe. Hindi biro lang.

Magbabalita lang ako sa kalagayan ng Baguio ngayon. As usual, malamig pa rin dito. Pero hindi na gaya nung bata ako. Parang aircon lang ngayon. Hindi na gaya ng dati na kelangan mo talagang naka-jacket pag lalabas ka. Ngayon, wala lang. May mga nakita pa nga ako sa terminal kahapon na naka sphagetti strap. Kakainggit naman. Sana ganon din kaliit ang braso ko. Kaya kahit na malamig, carry ko pa rin mag sleeveless.

Sobrang foggy ngayon dito sa amin. Magpe-petsur petsur sana ako ngayon kaso walang makita. Parang nasa langit ako lagi dito. Sarap tuloy magkape, kumain ng suman at pandesal.

Yung post ko palang "SQ lives here", tinanong ako ni Wil kung sa Bakakeng kami. Hindi kami dun pero malapit kami dun hehehe. Basta nasa Marcos Highway lang kami. Sa mga madalas umakyat ng Baguio, kawayan niyo lang ako. Hehehe.

Ah, at saka binati ako ni Nanay ng isang sermon at pagkagulat dahil dumoble daw ako according to size. Sabi niya, huwag ka na kasing kumain ng kanin. Huwag ka na kasing kumain ng ganito at ng ganito. Kulang na lang sabihin niya mag-fasting ako. Aminado naman ako dun. Kaso ang hirap talagang mag-diyeta noh! Pero promise susubukan ko! Sinabi ko rin kay Sayote King na sana huwag akong ipagpalit kahit na balyena na ako. Tinawanan niya lang ako.

May bago ng GF (na naman) ang kapatid kong lalake. Ang bilis naman niyang magpalit. Iba na talaga pag gwapo. Naks. Wakokoko. Parang summer fling lang daw ang nangyare sa ex niya. At saka first time, hindi lahing Intsik ang GF niya ngayon. Kasi, magmula nung Grade 1 yan, puro Intsik ang naging crush/GF niyan.

Hindi nag-komento ang kapatid ko tungkol sa double size ko. May utang kasing limang piso.

Ang Nanay ko naman, ubod na ng sexy. Lahat na lang yata ng taba niya nailipat magically sa akin. Mas daig pa ang anak. Tsk tsk. Pero ok lang, sabi niya, ayaw niya daw maging losyang. Bait talaga ng Nanay ko (mana sa anak) hehehe. Nilutuan niya ako ng pinakbet na may chicharon. Kaya as usual, marami akong kinain kagabi. Pinuri ko na lang ng pinuri ang luto ni Nanay para mawala sa isip niyang naka isang balik na ako sa kanin.

***

Gusto niyo pang magbasa?

Sunday, August 20, 2006

Going Back to Baguio

Hello everyone! I hope you enjoy your stay here :) I'll be going back to Baguio today. To visit my family and to visit the sayotes :) so I'll be *out* of the blogging world for a while (or maybe not - for about three days). Anyway, I want to say thank you for all the people who left me messages and comments. I'm very sorry if I can't reply now. But I promise, I'll eventually make it up to all of you.

Shoutouts:

  • Thank you Kadyo for introducing imagecave to me. Mas maganda nga yun! Ayos!
  • I've updated my photoblog with new pictures.
  • Give me time to link you up. If I forget, please kulitin niyo ako by leaving me a message.


You might want to read this old posts:

Ang Pagbatok ng Siraulo Kay She

Ang Multo Sa Puno

Bra Size

Ang Ebolusyon ng Saplot ng Lalake

Ang Pag-giling ni She

Friday, August 18, 2006

Iba Ka Na Pala Ngayon Woooooohhh

Nung high school ako, napipilitan talaga akong kumanta. Hindi ko naman ito hobby, o talent, o past-time... Kung may gusto man akong gawin noon (at hanggang ngayon) eh magbasa ng magbasa. Halos lahat nababasa ko nun. Basta mababasa. Comics. Textbook. Notebook. Nancy Drew. Sweet Valley High. Readers' Digest. Pocketbook. Liwayway. Abante. Bulgar... Pati yung "How to Improve your Sex Life" ng tita ko na iniwan niyang nakakalat sa sala niya nabasa ko na rin. Sekret na lang kung kelan ko na-apply ang mga nabasa ko sa librong iyon.

Back to pagkanta...

Naalala ko nung first day ko sa school na yun, required daw talaga ang kumanta sa music class. Lahat daw ng new students. Hulaan niyo kung ilan ang new students. Ako lang (second year ako nung pumasok ako sa school na yun).

Que barbaridad! Eh pano naman kaya yun? Hindi pa nga ako na-update sa recent na mga tugtugin nun sa Pilipinas, pinapakanta na ako ng guro. Sus marya, ginoo! Biglang naglaho ang pangarap kong manahimik na lang sa sulok ng classroom hanggang dismissal. Pinagpawisan ako ng malamig kasi hindi ko talaga alam ang kakantahin ko... Hindi daw pwede ang Happy Birthday, London Bridge, Twinkle Twinkle Star.

Ano na SQ? Ano ang pwede mong kantahin...

Siguro, kung may genie in a bottle lang ako nun, ang magiging first wish ko ay:

LIFETIME FINANCIAL FUNDS FOR ME AND MY FAMILY. Kala niyo ha hehehe. Biro lang.

Yap, kung may genie in a bottle, talagang iwi-wish kong ilipad ako ng genie sa Babuyan Islands o di kaya gawin na lang akong suman.

Nag-isip ang sayote...

Halos lahat na yata ng santo nahingian ko ng tulong. Pati ang kaluluwa ni Elvis gusto kong sapian ako bigla para "You Aint Nothing but a Hound Dog" na lang ang kakantahin ko with matching Elvis asta and moves.

Nung mga oras na yun, na-mental block ako. Parang naglaho lahat ng mga alam kong kanta sa isipan dahil sa nerbyos. Ikaw ba naman mailagay ng biglaan sa spotlight ng walang rehearsal, props, back up dancers, second voice at orchestra ! Impromptu!

Ganun lang siguro talaga pag hindi mo ma-handle ang pressure ng isang sitwasyon. Natataranta at biglang nabubulok ang mga neurons mo. Biglang nagiging aktibo ang sympathetic nervous system mo. Hindi mo na mawari kung asan ang ulo mo sa paa mo. Halos mahimatay ka na sa nerbyos. O di kaya, halos lumabas na kalahati ng naipong ihi mo.

Wala talaga akong choice. Kelangan talagang kumanta ang kawawang SQ.

Ang mga naisip kong kanta sa mga segundong iyon ay :

Hero by Mariah Carey ba? >> Hindi pwede. Hindi ko kaya ang mga nota.

Humanap ka ng Pangit by Andrew E.? >> Naku, pang old school na yun. Year 1997 na kaya nun! Baka pagtawanan pa ako.

Paglisan ng Color It Red? >> S*it! Nakalimutan ko yung lyrics. Ang naalala ko na lang eh yung oooohhh oooohhhh sa chorus.
Tapos... Tapos... EUREKA! Alam ko na! May naririnig ako sa radyo nun. [SQ rapping]: It goes a little something like this:


Iba ka na pala ngayon ooohh...
Iba ka na pala ngayon...
Kinalimutan...
Hinayaan... at binalewala...
Kinawa... waaaaah..... waaaaaah... wooooohhh...



Sa huli talaga ang pagsisisi. Tinawanan ako ng buong klase non. Walang pumalakpak. Tumawa lang sila ng tumawa. Pati siguro si Ma'am eh gusto ng tumawa pero pinipigilan na lang.

Ginaya nila yung ending ko... kinawa... waaah.. waaah... wooo-oooohhh... Ilang beses nilang inulit at ginaya...

Mali ang choice ko sa kanta. Pang-jologs lang daw yun. Hindi ko na matandaan kung sino ang kumanta niyan eh. Nagagandahan lang ako sa tono. Naitatak sa isipan ko ang kantang yan dahil gandang ganda ako sa mensahe ng kanta.

Magmula nung araw na yun hanggang, siguro mga three months, basta makikita nila ako, kakantahin nila ung ending na kinawa... waaahh.. waaaah.. woooooohhh. Isisigaw pa nila ang kanta na parang di ko naririnig. At ako naman, nakiki-ride na lang at tinatawanan ko sarili ko

Blessed are those who can laugh at themselves, for they shall never cease to be amused. [SQ: Amen!]

Tumigil na lang ang mga classmate kong yun nung nalaman nilang pwede pala akong pagkopyahan ng assignment, pagawin ng project at mag-solve ng mga math problems. Magmula noon, hindi na nila ako kinantsawan sa sinabing kanta [SQ: Yun lang yata ang katapat ng kahihiyang dinulot nila sa akin - tsk tsk tsk]

Kaso ngayong mas tumanda kami ng ilang taon, pag nakikita ako ng mga classmate ko, wika nila, "di ba ikaw yung kumanta ng iba ka na pala ngayon? Ayos ka ha!" Sabay tawa (o tago ng tawa).

At ano naman ang reaction ng sayote? Siyempre ngingiti at sasabihin sa sarili: Pasalamat kayo sa akin ginawa ko mga assignment niyo nun kay Ma'am sa Math!

Monday, August 14, 2006

Bakit Kelangan Ng Mag-Diet ang Reyna ng Sayote

Kaninang umaga, inis na inis (at pawis na pawis) ako dahil hindi ko maitaas yung zipper ng community uniform ko. Yung community uniform kasi namin, may mahabang zipper magmula sa taas ng puwet hanggang sa likod ng leeg. Ang aga ko pa naman nagising para plantsahin ang kaisa-isang uniform at para maaga akong makarating sa meeting place ng grupo papuntang health centre.

Hindi ko maabot ang zipper sa likod kaya gumamit ako una ng ruler. Hindi tumalab. Masyadong malambot ang ruler. Sinubukan ko naman ang aklo na pang-prito. Dinekwat ko ito sa mini-kusina ko at pilit tinataas ang zipper. Hindi pa rin epektib. Sinubukan ko naman ang aklo para sa sabaw. Wa pa rin! Yung bread knife sinubukan ko rin. Wala eh. Para akong isang panday sa lagay na yun.

Que barbaridad!

Tumutulo na ang pawis ko katataas ng nasabing zipper. Tapos late na ako. Napapasigaw na ako sa inis.

Sinubukan ko naman tumalon ng tumalon parang isang kuneho. Baka sakaling tumalab ang acrobatic stunts ng sayote. Baka makontra ko ang gravity. Pero wala pa rin. Umupo ako sa bean bag at nag-isip ng ibang stratehiya. Mangiyak-ngiyak na ako dahil naisip ko baka mapagalitan ako ng instructor sa health center pag hindi ako naka complete uniform. Gusto ko ng hilain ang buhok sa inis. Sinubukan ko namang tumalon gaya ng isang kangaroo. Ayaw pa rin. Que barbaridad!

...kahit hindi ako nakahiga, mukhang pitpit pa rin ang boobs ko...
Sinubukan ko ring humiga sa kama ko baka sakaling mapitpit ang aking tiyan at tuluyang ma-inangat ang zipper. At para na rin mapitpit ang boobs ko, kahit na sa totoo lang, kahit hindi ako nakahiga, mukhang pitpit pa rin . Hindi naman pwedeng maging option na huwag na akong mag-bra. Maliban na lang kung gusto kong manakot ng mga tao.

Pero kahit anong gawin ko, hindi pa rin pwede. At parang bigong katipunero, ako ay nakayuko papunta sa aking aparador upang dekwatin ang uniform na para sa lecture, bitbit ang mga armas ko sa pakikibaka - ang mga aklo na pangluto.

Kinwento ko ang pangyayare sa aking mga ka group mates. Pang funniest home videos daw ako. Tapos nag-suggest pa sila ng mga paraan para mazipper ko ang bwisit na uniform ko sa susunod na duty. Sabi nila, lagyan ko daw ng sinulid ang zipper para mahila ko pataas ang zipper. Sabi naman ng isa, punta daw ako sa sari-sari store na malapit sa apartment para ipataas ang zipper. Pero tingin ko hindi ko kayang gawin yun. Alam niyo naman ang sayote, konserbatib! Yeah right!

Since nag-suggest na rin ang iba, naki-ride on na rin ako. Sabi ko, tatalian ko na lang ang zipper at tatalon mula sa second floor hanggang sa baba. Tiyak aakyat ang zipper ko sa likod. At mababali ang mga buto ko sa paa. Ala bungee jump.

Heto pala ang video nung unang araw namin sa community. Guess niyo kung sino ang sumigaw ng yehey sa huli .



Tawa ako ng tawa kasi hindi nakaka-akyat ang traysikel na sinakyan namin. Pano ba naman, sabi ko sa isang kaklase ko na malaki din ang katawan na huwag sumabay sa amin. Para ang sasakay lang eh ako at ang isang kaklase kong seksi. Ewanko kung mahinang klase lang ang motor ni manong. Talagang sabi pa ni Manong nung paakyat na kami ng matirik na daan, "Patay tayo dito!"

Que barbaridad! Patay nga kami. Halos mag self-combustion na ang traysikel ni manong sa kapipilit sa pag-akyat ng daan na yun. Ang ginawa niya, lumiko siya sa kanan na daan kung saan may matirik na pababa. Bumaba kami sa daang ito at nag- u TURN si maong. Talagang binwelo niya pa. Para siyang makikipagkarera sa tindi ng rebolusyong ginawa niya sa motor.

Broom! Broom! One, two, threeeeeee!

eeeeeennnnngg! ennnnnng! broom! broom!

(SQ nagdadasal: Diyos ko! Paakyatin niyo lang po ang traysikel na to at pramis ko po hindi na ako laging late sa klase please Diyos ko! )

Parang sasablay na naman kami. Kulang na lang ipatulak sa amin ang tricycle niya. Wish ko lang maglaho na nung oras na yun ang mga ekstrang kilos ko. Wish ko lang bigla akong maging kasing payat ni Michael Jackson.

eeennnnnnnngggg! eeeennnngg!
...para naming natahak ang Mount Everest... Kulang na lang maglagay kami ng bandila ng Pilipinas sa tuktok ng daan...

Sa wakas! Nakarating na rin si manong sa taas ng daan kung san papag na. May side comment pa ang payat kong classmate na baka sira na yung clutch ni manong. Dahil sa totoo lang, parang nasunog na goma ang amoy ng traysikel. Para naming natahak ang Mount Everest. Siguro proud na proud si Manong. Kulang na lang maglagay kami ng bandila ng Pilipinas sa tuktok ng daan na yun para maipakitang naiakyat niya sa ganong katirik na daan ang dalawang malalaking tao plus isang payat.

Pagdating sa health center, nagtataka ang mga iba naming kagrupo na kasabay naming sumakay ng traysikel kung bakit ang tagal namin. Eh di siyempre, kinwento ko na naman. Tawa na naman ng tawa ang mga kagrupo ko.

Siyempre, tawa na rin ako ng tawa. At pinaalam ko sa aking sarili at adipose tissues na kelangan ko na talagang mag-diyeta!

A Different Kind of Testimonial

Yesterday, I had a chance to clean my place (finally!) And I stumbled upon this stationery in one of my boxes. I remember that we each had to provide a piece of paper and pass it around the whole class for our classmates to write testimonials. This was way back (okay, not so way back) in Saint Louis University, Baguio, during my 3rd year in Pharmacy. So here it is... I'd just 'brag' for just a little while ok? :)